sen, Łoś, Józek...

Porannie, ale cóż - warto odnotować.

A było to tak: wlazło na Czesia wieczorne rozdrażnienie, bo się taki jeden Łoś(!) nie odzywa i moja skłonność do pisania w myślach czarnych scenariuszy wzięła górę nad rozsądkiem. Akcja: może coś mu się stało, może zachorzał, może inne nieszczęścia i plagi nie-egipskie?
I proszę. Efektem okazała się pierwszorzędna bezsenność; ta, której nie znoszę.

Idea: na trudne pytania powinny padać najprostsze odpowiedzi, doprowadziła mnie do wniosku, że skoro sama nie usnę, a nie mogę ukołysać się muzyką (żeby Julki nie obudzić), to muszę zastosować fortel towarzyski.

Po praktycznie trzech latach separacji Józek powrócił do mojego łóżka, wciśnięty gdzieś między moją twarz, ramiona i szyję (bo ja w dość duży poplątaniu własnym sypiam), przytulony, przytłoczony, mój.
W gwoli ścisłości, żeby niedopowiedzeń nie było - Józek to zielony miś koala, darowany mi na etapie bycia przeze mnie trzymiesięcznym berbeciem...

I tak, przez jakieś 19 lat sypiałam z nim noc w noc i nie było innej możliwości. Jeździł ze mną wszędzie i zawsze. Najśmieszniejsze były trasy: dom-internat, internat-dom. Z resztą dopiero w internacie nadałam zielonemu koali imię... Mniej więcej w tym samym czasie Brat mój Młodszejszy, słodko zwany Subkulturą, postanowił przerobić Józka na wampira i paskudnym fioletem namalował wokół jego oczu aureolki.
Tyle w ramach charakterystyki.

Gdy w moim życiu pojawił się ByłyOn Józek poszedł w odstawkę, zgodnie z naturalnym rozwojem sytuacji między ByłymNim a mną ;)

Wyszperane w sieci :)

Aż do tej nocy.
Triumfalny powrót - zasnęłam po chwili.


Ps. Nie znoszę zamartwiania się.
Ps. 2. Julka rozkosznie mruczy przez sen :)
Ps. 3. W ramach zaczarowywania dnia na dobrą modłę słucham nagrania Cre(w)mastera: http://paramediconboard.blogspot.com/2010/03/pocztowka.html