w temacie (przed)świątecznym...

Komu świątecznie, temu świątecznie...

Wyszperane w sieci :)

Mam jakieś takie spaczenie, że nie lubię rodzinnych zjazdów, rozjazdów, tradycji i tradycji niezachowywania. Modyfikacje wg. zapotrzebowania.
Całkiem poważnie liczę, że nie dojadę do domu. Że będę mogła zostać w Poznaniu, bo śnieg, zawieje i zawieruchy.
Bez skakania przez tydzień nad garami i zastawiania naprzemiennie stołu, a już na pewno bez włączania płyt z kiepsko odśpiewanymi kolędami.

To ma być 3 z rzędu Wigilia na dwa domy: Rodzicielka z Młodsiejszym u dziadków, ja i Rodziciel w Gnieździe Rodzinnym. Tyle ustaliliśmy w bólach. I nerwach też.

Poza tym jak zwykle nic do jedzenia: ostaje mi się piernik z marmoladą różaną i zupa grzybowa, bo rybne kombinacje nigdy mnie do siebie nie przekonają - ryb nie znoszę w ogóle, w szczególe jest niewielki zakres tolerancji, który do świątecznego obżarstwa nie przystaje. No, chyba, że Rodzicielka się w tym roku przełamie, lepiąc pierogi z kapustą i grzybami ;)
Prezenty, jak znam życie - klasyka: 3 pary rękawiczek "bo ty przecież zawsze gubisz". Lub kasa - a tego też nie lubię, nawet bardziej. Prezent to coś osobistego, ukłon w stronę konkretnej osoby, a nie pójście po bandzie.
Ozdoby? Owszem: gałązki jałowca w sypialni rodziców, z maleńkimi bombkami. I wystarczy - od paru lat zgodnie z Młodsiejszym zażyczyliśmy sobie niestawiania nam choinki w pokoju, bo znacznie utrudniała ucieczki i bijatyki na poduchy. Słodycze Młodsiejszy wcina od razu, w ilościach hurtowych, wszak Subkultura z niego i Rodzicielka choćby nie wiem jak chciała - nie da rady naszego pokoju przerobić na świąteczną modłę, ku mojemu poczuciu estetyki minimalnej. Jedyny element znaczący to światełka podwieszone pod sufitem, bo Młodsiejszy lubi, a mi nie przeszkadzają.
Oczywiście u C.K. choinkowo, kolorowo, więc dom wygląda jak szopka bożonarodzeniowa, wedle standardu: "co by ludzie powiedzieli, jakby nic nie było przed domem i w kuchni; a potem będzie kolęda, ksiądz przyjdzie". Heh.

Święta a' la Cześ?
Spokojne, z grzybową, piernikiem, makiełkami oraz pierogami z kapustą i grzybami.
Zasiedziane przy winku z Rodzicielami i Młodsiejszym, przegadane, z kuligiem i lepieniem bałwanów. Z winylami w tle i spacerami długimi, niezobowiązującymi do powrotu o tej i o tej. Z kolędami odśpiewanymi przez Rodzicielkę przy chórku naszej trójki (bo moja Mama piękny ma głos:). W składzie okrojonym do granic możliwości, bez całej familii, bez odwiedzania się itd. Żeby nacieszyć się domem i tymi, co w domu. Z zapachem mandarynek, pomarańczy. Za lampionami w oknie. Z rozleniwieniem przyjemnym i gorącym piecem kaflowym. O, i koniecznie z rozłożoną na podłodze elektryczną lokomotywą ;)

Ale tak się nie da.
Skład domowy to normalnie dyszka dorosłych ludzi.
Do tego dziadkowie, którzy trwają przy tym, że Święta spędza się u siebie, a nie gdzieś, co kończy się rozdarciem wewnętrznym Rodzicielki, bo albo oni będą sami, albo osieroci mnie i Rodziciela, i z Młodsiejszym ruszy piątkowym popołudniem wczesnym w drogę.

Ludzie dziwni są. Zamiast sobie życie ułatwiać, komplikują sobie wszystko, co tylko mogą, z premedytacją.
(A potem takie Cześki, jak ja, modlą się do Bóstw Wszelakich o śnieżyce).

Aha.
I u mnie w domu pod choinkę podarki podkłada Gwiazdor, nie Mikołaj, bo kto by Mikołajowi dwa razy do roku głowę zawracał? ;)

To sobie temat do pisania dzisiaj znalazłam, ale świeżuśki, omawiany telefonicznie od wczoraj - nie chce ktoś komórki? - z chęcią oddam.
A miałam bazgrać o kobiecych pisemkach - dobra, przełożę na kiedyś tam :)

W ramach rekompensaty za maruderskie wywody - Diana Krall, Narrow daylight: