tęsknota

roztkliwionam dziś wielce.

palce układam wzdłuż wspomnień na klawiaturze niemej.

i słowa grzęzną w kochaniu.

i myśl błądzi.

Właściwie nic się nie stało.

Jeden rzewny film.

Kilka anegdot.

I pewna fraszka o liście, który z Krakowa do Poznania idąc, w Słupsku utkwił. 

I znów oddam królestwo, dwa nawet, za przytulenie.

I dwa oddechy w jednym łóżku.

I słowa szalone.

Tymczasem poduszki zimne, jak okład z lodu, pomiędzy snami a nie-snami.

I prześcieradło się ściele żałośnie. 

Jeszcze się tylko wiosna urywa soplami.

Dach ku nocy przechylony.